وَ قَلبَم پُر شُده اَز حَجیم تَرین خالی های هیچ
که حَجم هایِشان با اینکه غَلَط اَنداز اَست وَلی اَفسوس که فَقَط حَجیم اند وَ راه قَلب را مَسدود کَرده اَند
کاش میشُد قَلب ها را تَعمیر کَرد...
برچسب:
نویسنده: روژان صمیمی
تاريخ: چهارشنبه
25 بهمن
1396 ساعت: 12:23